Gisteren moest ook Bert helaas afscheid nemen van zijn beste maatje..
In overleg met Bert heb ik afgesproken om het "in memoriam" dat hij voor Pascha schreef hier te plaatsen.
Ook vanaf deze plaats wil ik Bert nogmaals heel veel sterkte wensen met het verwerken van het verlies van zo'n bijzonder teefje.
1/7/1998 PASCHA 30/1/2007
Je wist met je onschuldige blik altijd iedereen in te palmen. Ook mij, toen ik je meenam uit het asiel om een stukje te wandelen. Even kijken of het klikte. Toen ik na vijf meter lopen naast je neer hurkte, keek je me aan zoals alleen jij dat kon. Meteen gaf je me een pootje......het klikte...!!
Je mocht met me mee naar huis.
Vier keer was je weggelopen bij je vorige eigenaar, zo slim was je gelukkig...! Het enige dat hij je had geleerd, was angst.
Je liet me al snel zien hoe veerkrachtig je was. Je ging overal mee naar toe. Je vertrouwde me en je werd al gauw een vrij hondje dat overal welkom was.
In het asiel waarschuwden ze me nog: “Houd ze aan de riem hoor, het is een weglopertje...!” De tweede dag dat je bij me was heb ik je riem afgedaan om hem 'nooit' meer om te doen...weglopen is nooit in je opgekomen.
Het was goed.
Ik heb altijd mijn best gedaan om je te geven wat je nodig had.
Altijd zal ik spijt houden van de dagen dat ik soms minder tijd voor je had.
Ik kan nu alleen maar hopen dat jij net zo van mij hebt genoten als ik van jou... De onvoorstelbare band tussen mens en dier...
Ik heb het van jou mogen ervaren...
Ik zal nooit weten waarom je deze ziekte kreeg. Ook zal ik nooit weten of ik het juiste heb gedaan door je vandaag te laten gaan, maar ik heb je altijd beloofd je een lijdensweg te besparen. Vandaag heb ik mij aan deze belofte gehouden, hoe ongelofelijk veel pijn het me ook deed...
Ik heb het uit liefde voor jou gedaan!
Nooit, maar dan ook nooit, zal ik je vergeten...
Je was mijn 'moppie' en dat zul je altijd blijven.............
Bedankt Pascha, voor alles!!
Bert